Dat zag videokunstenaar Jos Agasi toen hij voor het eerst de vuurtoren van Schiermonnikoog zag, in februari 2022. Hij deed toen vooronderzoek voor het project Bakens van kunstmanifestatie Hi-Lo. Zijn projectie Sein op de Zuidertoren is de zesde en laatste van een reeks, die een jaar duurde. Eerder brachten Femke Schaap, Jacco Olivier, Jan van Nuenen, Gilleam Trapenberg en Daphne Glasmacher de toren met hun projecties tot leven.
Agasi groeide op met een varende vader en grootvader. Als kind heeft hij veel gevaren langs de Europese kusten. „Ik zag laatst nog een familiefilmpje op 8mm: dat ik in Zuid-oost-Engeland aan het varen ben bij Beachy Head bij zonsverduistering!” Het peilen van zendmasten, lichtbakens en vuurtorens was een precisiewerkje, het kostte tijd en er was ervaring voor nodig.
„Mijn vader was een marine-man, iemand van de 'blote-kontnavigatie. Hij heeft me geleerd te navigeren met liniaal en kompas.”
Een vuurtoren, daar kijk je úren naar, zegt Agasi. „Je vaart erop af. Net als op lichtschepen. Het bijzondere aan een vuurtoren is dat het licht ronddraait.” Hij zag dat ook op die kille februari-avond vorig jaar. Het licht van de rode, nog werkende vuurtoren van Schiermonnikoog wierp zijn licht op de witte. Sloeg als het ware een arm om 'haar' heen. „Ik zag een soort gesprek ontstaan, samen waren ze ooit één signaal…”
Daarmee was het idee voor zijn projectie geboren. Het thema van Hi-Lo is het grotere Noorden, en de geestverruiming die je kan krijgen van het gebied. „Ze willen niet een festival zijn in de gebruikelijke zin van het woord, maar langdurige projecten realiseren. Ik wilde de tild en de ruimte daarbij betrekken, je krijgt een gevoel op zo'n plek.”
